Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

Het verhaal van Renée Schaap

Elke dag voor ik de deur uit ga, smeer ik mijn gezicht en handen in met zonnebrandcrème factor 60 en ik draag altijd lange mouwen en een lange broek. Als ik dat niet zou doen en onbeschermd in de zon kom, zit mijn huid binnen tien minuten onder de blaren en blaasjes, die zich vullen met vocht en gigantisch gaan jeuken. Op mijn twintigste kwam mijn allergie voor het eerst aan het licht. Ik had een hele zware vorm van pfeiffer, vier maanden lang kon ik alleen maar op bed liggen. Op een zonnige dag stelde mijn moeder voor om een bedje voor me in de tuin te maken. Binnen een kwartier zat ik helemaal onder de allergie, terwijl ik van mijn kin tot mijn voeten onder een deken lag. Van mijn hoofdhuid tot aan mijn grote teen, alles zat onder de jeukende rode pukkels. Ik schrok wel, maar vermoedde meteen al dat het met de pfeiffer te maken had. Volgens de dokter was het inderdaad een allergische reactie van voorbijgaande aard en kwam het door mijn verminderde weerstand. Wel zei hij dat het beter was mijn huid niet direct met de zon te confronteren en daar hield ik me aan. Vanaf toen zocht ik steeds zoveel mogelijk de schaduw op. Een enorme zonaanbidder ben ik nooit geweest, maar dagjes strand deed ik vroeger wel. Dat kon niet meer. Op vakantie ben ik in die periode maar een keer geweest: in het najaar naar -Tsjechié. De zon was niet zo scherp, daarom had ik daar geen last. Ik wist dat ik gevoelig was voor de zon en op moest passen, maar er was nog makkelijk mee te leven. Ongeveer anderhalf jaar geleden ging het helemaal mis. Tien minuten zat ik met opgestroopte mouwen in de zon. Ik voelde het al branden en eenmaal uit de zon bleek dat mijn armen helemaal onder de blaren zaten. De bovenkant was een plak allergie. Ik schrok enorm. Ben meteen naar de dermatoloog gegaan. Hij zei dat ik een ernstige allergie heb voor UV-B, de stralen die in het zonlicht zit. Een klein beetje zon is al te veel. De arts heeft me behoorlijk bang gemaakt. Ik kreeg factor 30 om me altijd mee in te smeren, maar dat was niet sterk genoeg. Nu heb ik dus factor 60. Sinds die dag heb ik mijn levensstijl aan moeten passen. Elk contact met de zon moet ik vermijden. Heel erg balen, maar het is niet anders. Ik moet wel. De laatste tijd ga ik ook nooit zonder zonnebril de deur uit. Mijn ogen zijn erg lichtgevoelig, ook een kenmerk van lichtallergie. Licht is snel te fel. Daarom draag ik vaak een zonnebril, soms ook binnen. Momenteel doe ik inval werk en op sommige werkplekken moet ik mijn ogen tegen de zon beschermen, anders loop ik de hele dag met knallende hoofdpijn. Vooral van oude tl-lampen heb ik last, omdat die UV-B straling afgeven. In het begin had ik er vaak moeite mee om binnen een zonnebril te dragen. Ik ben niet iemand die graag opvalt, maar daar ben ik inmiddels overheen. Ik moet wel. Gelukkig vragen mensen vaak wat er aan de hand is, zodat ik het kan toelichten. Ook als ik uitslag of blaren op mijn gezicht heb, krijg ik vaak vragen. Dat vind ik heel prettig, beter dan dat ze alleen maar staren. Ik heb mijn levensstijl aan moeten passen. Het zonlicht mijden is een deel van mijn leven geworden. Constant moet ik rekening houden. Natuurlijk baal ik er heel erg van, maar ik ben zo erg geschrokken van de reactie van de zon op mijn arm. Ik ben er genoeg van doordrongen wat er gebeurt als ik me niet aan de regels hou. Ik ben goed gewaarschuwd door de dermatoloog. Veel kan ik ook wel, als ik maar in de schaduw zit en mijn bescherming op heb. Op een terrasje zitten bijvoorbeeld. Of in de tuin zitten. We hebben het een en ander aangepast. Vrienden hebben geholpen om het onderhoudsarm te maken zodat ik niet in de zon hoef te zijn. We hebben een prieel, zodat ik altijd in de schaduw kan zitten. Vooral in de zomer moet ik goed oppassen. Als de lichtintensiteit en dus de UV-B straling heel hoog is, blijf ik binnen. Dan voel ik het meteen branden op mijn huid, ook in de schaduw. Gelukkig kan ik me binnen ook goed vermaken. Ik heb veel steun aan Ramon, mijn vriend. Hij is mee geweest naar de dermatoloog toen mijn armen onder de blaren zaten. Daarom weet hij precies wat ik heb. Hij is er heel nuchter onder. Als geen ander kent hij mijn beperkingen en daar houdt hij rekening mee. Dat we niet op vakantie kunnen bijvoorbeeld, daar past hij zich aan. We leggen ons erbij neer en zorgen dat we er thuis iets leuks van maken. Half maart ben ik begonnen met lichttherapie, behandelingen in een lichtcabine om mijn huid dikker te maken. Zo’n kuur begint altijd in het voorjaar en duurt normaal gesproken drie maanden, zodat je beter tegen de zomer bestand bent. Iemand met een lichtallergie die in hetzelfde ziekenhuis werd behandeld, kon na een kuur van een paar maanden al op vakantie naar Griekenland. Dat gaf me moed. Maar inmiddels blijkt dat ik zo allergisch ben dat we voorlopig nog niet klaar zijn. Ze schatten dat ik minimaal vijf jaar behandelingen zal moeten ondergaan. Dat ontmoedigt me. Toch probeer ik zo positief mogelijk te blijven. Twee keer per week, elke dinsdag en donderdag ga ik naar het ziekenhuis om mijn hele lichaam een korte periode bloot te stellen aan UV-B stralen. Ik mag geen enkele keer overslaan. De kuur begon met twintig seconde en dat moet langzaam worden opgevoerd. Het kan ook grandioos fout gaan met ‘verhogen, dat is bij mij al een paar keer gebeurd. Vorige week nog. Ineens bleek het toch te veel te zijn en ik kreeg weer blaren op mijn gezicht. Dan val je meteen weer terug. Ik zat vorige week nog op 3,10 minuten, nu ben ik weer terug bij 2,5 minuten. Elke keer weer een teleurstelling. Toch hebben de behandelingen al resultaat. Ik voel de zon minder branden op mijn huid. Het is onzeker wat er bereikt kan worden, maar ik probeer zo positief mogelijk te blijven. Ik moet geduid hebben. Het gaat heel langzaam, maar door de lichtcabine wordt mijn leven toch een stukje aangenamer. Ik verheug me er erg op om te kunnen doen wat ik wil. Als de lichttherapie heel goed aanslaat, kunnen we misschien volgend jaar of het jaar daarna op vakantie naar Noor-wegen of Noord-Amerika, heeft de dokter gezegd. En misschien dat ik ooit nog naar een land als Spanje op vakantie zou kunnen. Want dat is het doel, mijn huid weer helemaal bestand maken tegen de UV-B stralen.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.